تبليغاتX
مسافر

با تو
بهانه هایم را
به طناب دار می آویزم

باشد که
رستگار شوند


+ نوشته شده در شنبه 8 تیر1387ساعت 20:12 توسط اسد |


وقتی دستام از زمستون
             راز یک بهار و پرسید
جرات فصل دوباره
      توُ رگام خشکید و پوسید

خالی از حرف و ترانه
               نه شکوفایی رویا
نه تجسم یه ساحل
              واسه تنهایی دریا

حرفای نگفتنیمون
      یک کلام عاشقونه ست
تنها آفت دلامون
  بغض تلخی بی بهونه ست

حالا توُ سکوت سردم
      هیچکسی صدا نمیشه
درای همیشه بسته
    آخه هیچ وقت وا نمیشه

شاید اینجا واسه موندن
      دیگه هیچ جایی نباشه
میمیره فرصت بودن
    وقتی که عشقی نباشه
      وقتی که عشقی نباشه

حرفای نگفتنیمون
       یک کلام عاشقونه ست
تنها آفت دلامون
   بغض تلخی بی بهونه ست

تنها آفت دلامون
  بغض تلخی بی بهونه ست



+ نوشته شده در چهارشنبه 22 خرداد1387ساعت 21:38 توسط اسد |


بر بام ملتهب آسمان
ابری تازه
می بینم

ببار بر من
ایثار کن
بل بشویم
این کهنه کبر
اندیشه را

ایثار کن

+ نوشته شده در سه شنبه 21 خرداد1387ساعت 0:39 توسط اسد |


منم کویر خسته و تویی صدای بارون
به خواهش من اومدی
                  خوش خبر و غزل خون
ترانه ساز من شدی به غربت غریبون
شدم کنار سفره ی
                          رفاقت تو مهمون

صدای تو ,
توو دل من ترانه امیده
شادم از اینکه
خواهشم به گوش تو رسیده


من از طنین اون صدا
                به اعتبار اون نگاه
به شوق با تو بودنم
          میام به شهر قصه ها
چه قصه ای صدات داره !
چه حرمتی نگات داره !
دلم می خواد پر بکشم تا اوج سبز قله ها
                            قسم به حرمت صدا

با تو یه دشت سبزم و
                       بهشت روزگارم
بی تو کویر دردم و
                     زخمی باد و خارم
بمون که با نوای تو
                   همیشه زنده باشم
پر از هوای تازه و
                       بوی پرنده باشم


صدای تو ,
توُ دل من ترانه امیده
شادم از اینکه
خواهشم به گوش تو رسیده

              به گوش تو رسیده

+ نوشته شده در یکشنبه 19 خرداد1387ساعت 16:11 توسط اسد |


کلام
اندکی جاری ست
سرود مرگ
بر دهان قناری ست
نگاهی خندان
در اندیشه پایان

آن طرف
مردی ست
در توهم پایان

سکوت
اندکی جاری ست

 
+ نوشته شده در جمعه 10 خرداد1387ساعت 15:33 توسط اسد |


من پرچم دار کدامین
طلوعم ؟!
که هنوز
به گَرد شب آغشته ام
در هیجان کدامین
کلامم؟!
که چون باد
در کمین
قافیه های ناگفته ام

نفسهایم به تبعید،
دقایق را
درجا می زنند
و من اینجا،

روی خاک
خانه ای به وسعت
یک هیچ
می سازم

 
+ نوشته شده در پنجشنبه 2 خرداد1387ساعت 17:22 توسط اسد |


زمستان از کوه افتاد
و بر عبور دشت چرخید

لحظاتی ست...

گل یخ با تصویر خود
می رقصد

+ نوشته شده در پنجشنبه 26 اردیبهشت1387ساعت 11:38 توسط اسد |


یکی رفت
یکی موند
یکی کله شو جنبوند
 
+ نوشته شده در چهارشنبه 25 اردیبهشت1387ساعت 13:27 توسط اسد |


ما از تفریق
پرواز
به جمع
آشیانه رسیدیم
وقتی
در ضرب زنجیر
به تقسیم دخیل
مساوات گشتیم



+ نوشته شده در دوشنبه 23 اردیبهشت1387ساعت 21:29 توسط اسد |


زمستان از سرما
به صندوقچه خاک
گریخت
تا وهم بهار را
در قاب شکسته ریشه
به درخت
تزریق کند


+ نوشته شده در دوشنبه 23 اردیبهشت1387ساعت 21:25 توسط اسد |